Najstarsza wzmianka o wsi Galanzinou pochodzi z 1286 r. Jako Galanzino wieś pojawia się w źródłach ponownie w 1294 r. Pierwsze zasiedlenie terenu Gałęzinowa miało miejsce w 1813 r. Tego roku miasto Słupsk udzieliło zezwolenia Peterowi Neumannowi na wzniesienie budynku mieszkalnego nieopodal dawnej granicy wsi Bruskowo Wielkie. Kolejnych dziesięciu osadników sprowadzono tu w 1823 r. Od tego czasu Gałęzinowo uzyskało prawa do ustanowienia siebie jako niezależnej jednostki administracyjnej, zwanej gminą. Pierwszym przedstawicielem tej gminy był niejaki Noftze. Zasiedlanie wsi zaowocowało istnieniem ok. 30 domów już w 1830 r. Organizacja gałęzinowskiego handlu, usług i przemysłu w 1941 r. była dość dobra.
Funkcjonowała tu cegielnia Dampfziegelei, W 1843 r. powstała w Gałęzinowie szkoła, której patronem był magistrat miasta Słupska. W późniejszych czasach budynek szkoły uległ przebudowie, a w 1909 r. szkoła znalazła sobie nową siedzibę w budynkach po byłym gospodarstwie. Jeden nauczyciel uczył 69 dzieci, rozmieszczonych w dwóch klasach. W 1941 r. szkołę przeniesiono się do nowego budynku.
W Gałęzinowie znajduje się świetlica. W miejscowości jest też plac zabaw dla dzieci i boisko. Od kilku lat istnieje i
rozbudowuje swoją działalność Dolina Charlotty łączący ze sobą cechy SPA i miejsca do
wypoczynku rodzinnego.

Wróć